In Memoriam | Jacques Veraart

Met intens verdriet nemen wij afscheid van onze residentie-kastelein, erelid, onze vriend, onze maat, onze Jac. Sinds 2007 was Marktzicht ons thuis, en hij was de man die dat thuis tot een enorm warm nest maakte samen met Miep. Jac was niet zomaar de eigenaar en kastelein; het was het kloppend hart, het gezicht van ons Stijlorenrijk tijdens carnaval en daarbuiten.

Wie aan Jac denkt, denkt aan gekkigheid. Hij kon als geen ander een grap maken, een sfeer neerzetten, en iedereen laten lachen. Het enthousiasme was aanstekelijk: als hij binnenkwam, werd het feest vanzelf groter. Hij had altijd een idee, een plan, een ludieke actie – en als het niet kon, dan maakte hij het mede mogelijk. Carnaval op de Markt, Stijloorkesbal, Brouwersmiddag, Opwaormaovut, kroeghoppen, noem het maar op: hij was erbij, steunde ons en maakte de beleving er omheen bijzonder... voor, na en tijdens carnaval.

Met zijn jarenlange ervaring als kastelein – bijna veertig jaar achter de tap van Marktzicht – wist hij precies wat er nodig was om mensen samen te brengen. Zijn humor was legendarisch. Soms scherp, soms ondeugend, altijd met een glimlach. Hij kon met een kwinkslag de hele kiet aan het lachen krijgen, zelfs als het even tegenzat.

Jacques was betrokken bij alles wat we deden; dacht mee, hielp mee, was meegaand, soms ook kritisch wanneer het nodig was maar een ding was zeker, hij stond altijd klaar voor de Stijloren. Hij was niet alleen gastheer, maar ook luisterend oor of raadgever. Zijn grote hart was voelbaar in alles: hij gaf om mensen, om dieren, om de gemeenschap. Vrijgevig, begaan, en altijd bereid om te helpen – zonder daar ooit iets voor terug te verwachten.

Voor SC de Stijloren was hij meer dan een kastelein. Hij was een vriend, nee, beter... hij was onze allergrootste en allerbeste vriend. Hij stond naast ons, vierde met ons, troostte ons, en gaf ons het gevoel dat we altijd welkom waren. Zijn Marktzicht is onze residentie, maar hij was samen met Miep de reden dat het voelde als thuiskomen. Zijn vriendschap was onvoorwaardelijk, zijn deur stond altijd open, en zijn hart nog meer.

Bedankt Jac

We zijn dankbaar voor alles wat je voor ons hebt gedaan, maar ook voor de gemeenschap. Voor de mooie jaren, de feesten, de gesprekken, de gekkigheid en de warmte. Je hebt het Stijlorenrijk mooier gemaakt, en ons leven verrijkt. We zullen je enorm missen – je enthousiasme, je humor, je betrokkenheid, maar vooral je grote hart en vriendschap.

Rust zacht, Jac. Het Stijlorenrijk zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou, maar jouw geest leeft voort in onze club, onze herinneringen en onze harten.

Alaaf en houdoe, vriend.

Namens alle Stijloren